Namgis | Programma 2019
Antropologie, anthropology, namgis, kwakiutl, congres, uva, university of amsterdam, universiteit van amsterdam, studievereniging kwakiutl, study association kwakiutl, namgis congres, antropologisch congres
20078
page-template-default,page,page-id-20078,edgt-core-1.0.1,ajax_fade,page_not_loaded,,hudson-ver-1.8, vertical_menu_with_scroll,smooth_scroll,side_area_uncovered_from_content,grid_1200,blog_installed,wpb-js-composer js-comp-ver-5.0.1,vc_responsive

Programma Namgis 2019

Scroll naar beneden voor meer informatie over de sprekers en hun lezingen!

De Sprekers

Lanke Broeders

CBF_5892-20_bew4_DEF_LR

GEZONDE VOEDING BESTAAT NIET, GEZOND VOEDEN WEL

Wat heeft voeding nu met de studie Culturele Antropologie te maken? Natuurlijk, we kunnen het hebben over hoe verschillende culturen verschillende soorten voeding tot zich nemen. Maar bestaat er ook een relatie tussen jouw studie en jouw eigen voeding? Jazeker! Je voedingspatroon is verbonden met wie jij bent, wat je voelt, denkt en doet. Je mindset dus. Kijk maar eens om je heen: iedereen eet anders, heeft een nét even ander voedingspatroon dan die van jou. Waarom eet jij wat je eet?
Jij volgt vást met een bepaalde reden deze studie; hier ligt je interesse, je nieuwsgierigheid, misschien kun je het zelfs passie noemen? Stel je voor dat dezelfde redenen spelen bij het onderzoek naar wat en waarom jij eet? Het gaat dan niet om een reis naar buiten, naar andere culturen, maar om een reis naar binnen, naar wat jou beweegt. Graag laat ik je in mijn lezing zien waarom dit minstens zo boeiend kan zijn als de studie die je volgt!

 

Lanke Broeders is natuurgeneeskundige (BCz®) en ingenieur milieu (ir.). Ze heeft een geheel eigen visie op gezondheid ontwikkeld. Momenteel schrijft ze er een boek over. www.Lanke.nl

 

Dennis Oonincx

55849404_2262844770650521_2619668216468733952_n

Eetbare Insecten: het Verleden, het Heden en de Toekomst

Entomofagie, het consumeren van insecten door mensen, is een praktijk die al bestaat zolang er mensen leven. Naar insecten veruit de grootste dierengroep vormen, worden talloze soorten insecten door mensen gegeten. Veelal worden de soorten verzameld in het wild waarbij verschillende methoden worden gehanteerd. Maar vandaag de dag neemt de productie van insecten voor menselijke consumptie toe.

Ik zal met jullie kijken naar de geschiedenis van insectenconsumptie en vele verschillende manieren waarop dit heeft plaatsgevonden. Ook laat ik de voor- en nadelen zien van de meest recente methode: een ware productie. Wat betekent dit voor het milieu? Is dit een houdbare en duurzame methode?
Ten slotte richt ik me op de toekomst van entomofagie en wat we kunnen verwachten kijkende naar de huidige trends.

Jojada Verrips

56589743_2267342420200756_3837767529124593664_n

Ik Kan Je Wel Opvreten: kannibalisme in de westerse wereld

Het denkbeeld, dat de wereld mensen herbergt die er geen been in zien om andere mensen, hetzij vijanden hetzij naasten of beiden, geheel of gedeeltelijk te verorberen, is eeuwenoud en nog immer niet verdwenen.

[…]

Steeds weer richt men het zoeklicht op het soort kannibalisme waaraan ver weg wonende anderen en/of verre voorouders deden en hun voorstellingen daarover en steeds weer tracht men daarvoor verklaringen te geven, maar verzuimt men datzelfde te doen voor de samenleving, waartoe men zelf behoort, terwijl de kannibalistische thematiek daarin in allerlei hoeken en gaten uiterst welig tiert, zoals ik in het vervolg zal trachten aan te tonen.

[…]

In antropologische kring is dus heel wat aandacht besteed aan het kannibalisme van ‘the other.’ Men heeft zelfs allerlei soorten onderscheiden, zoals endokannibalisme (het oppeuzelen van iemand, die tot de eigen groep behoort) en exokannibalisme (het verorberen van een lid van een andere groep).

[…]

In tegenstelling tot die volken zouden wij ‘beschaafde’ westerlingen het kannibalistische stadium al lang achter ons hebben gelaten of sterker nog – nooit hebben gekend.

Verrips, J. (1991). ‘Ik kan je wel opvreten’: En (i) ge notities over het thema kannibalisme in westerse samenlevingen. Etnofoor, (1), 19-49.

Yvette Jansen

Eten en identiteit

De meeste van jullie kennen haar misschien als studieadviseur, maar als je geen interesse hebt in informatie over studielast of je BSA, heeft ze ook genoeg andere interessante dingen te bieden. Tijdens Namgis zal ze ons namelijk alles vertellen over haar masteronderzoek van antropologie, waarvoor ze onderzoek heeft gedaan naar jonge Chinees-Amerikanen in San Francisco en eten. Welke rol speelt eten in je ergens thuis voelen? Op welke subtiele en minder subtiele manieren identificeren mensen zichzelf en anderen aan de hand van het eten wat er gegeten wordt? En, uiteraard de belangrijke vraag: moet/kun je alles eten tijdens je veldwerk, yay or nay?